ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

  • Πώς είναι φτιαγμένο το ομοιοπαθητικό φάρμακο;

Όλα τα ομοιοπαθητικά φάρμακα προέρχονται από το φυσικό βασίλειο (ορυκτά, φυτά, ζωικές ύλες, κτλ.)
Το ομοιοπαθητικό φάρμακο έχει υποστεί δύο επεξεργασίες:
1. ΑΡΑΙΩΣΗ, που καθορίζει την ακινδυνότητα του φαρμάκου και με την οποία δεν ανευρίσκεται ούτε ένα μόριο της αρχικής ουσίας, και την
2. ΔΥΝΑΜΟΠΟΙΗΣΗ, που προσδιορίζει την ενεργειακή δομή του φαρμάκου, με την οποία καθορίζεται και η μνήμη του θεραπευτικού αποτελέσματος μέσα από ειδικά ηλεκτρονικά μηχανήματα, που μετατρέπουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα σε ενεργειακές ουσίες.
Η δράση τους στηρίζεται σ’ έναν θεραπευτικό νόμο, που πρώτος εξέφρασε ο Ιπποκράτης στο βιβλίο του «Περί τόπων των κατ’ Άνθρωπον» όπου αναφέρει: δια όμοιά νόσος γίνεται και δια τα όμοια προσφερόμενα εκ νοσευόντων υγιαίνονται.
Τούτο σημαίνει ότι ο πάσχων άνθρωπος θεραπεύεται από την ίδια ουσία που θα μπορούσε να προκαλέσει την συγκεκριμένη πάθηση.
Πολύ αργότερα, το 1810, ο Γερμανός Σαμουήλ Χάνεμαν εδραιώνει με το βιβλίο του «Όργανον της Θεραπευτικής Τέχνης», σε επιστήμη την Ομοιοπαθητική, εξηγώντας θεωρητικά αλλά και πρακτικά πως το Όμοιο θεραπεύει το Όμοιο και θέτει τους Νόμους και τις Αρχές που την διέπουν.
 

  • Έχει το ομοιοπαθητικό φάρμακο παρενέργειες;

Μια ουσία η οποία δεν περιέχει πλέον ούτε ένα μόριο της αρχικής ουσίας από την οποία προήλθε δεν συγκαταλέγεται πια στις χημικές ενώσεις και γι’ αυτό δεν παρουσιάζει παρενέργειες και αντενδείξεις όπως τα φάρμακα της συμβατικής ιατρικής.
 

  • Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα μπορούν να ληφθούν σε συνδυασμό με τα κλασσικά φάρμακα της Ιατρικής;

Δεν υπάρχουν αντενδείξεις ή αλληλεπιδράσεις σχετικά με την ταυτόχρονη χρήση τους.
Συχνά χρησιμοποιούνται κατά συμπληρωματικό τρόπο.
Ο ομοιοπαθητικός είναι γιατρός ο οποίος μετά την απόκτηση πτυχίου στην Ιατρική, έχει ολοκληρώσει την εκπαίδευση του στην Ομοιοπαθητική.
Για τον λόγο αυτό, όταν χρειάζεται και κρίνει απαραίτητο θα συνταγογραφήσει τα κλασσικά φάρμακα της Ιατρικής.

  • Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορώ να κάνω χρήση της Ομοιοπαθητικής;

Ναι, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν παρουσιάζουν χημική τοξικότητα, παρενέργειες ή αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα, για το λόγο αυτό στην εγκυμοσύνη, όπως και στην περίοδο του θηλασμού είναι δυνατή η χρήση της Ομοιοπαθητικής.
Πολλές γυναίκες ξεκινούν την ομοιοπαθητική θεραπεία κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, διότι ειδικά σ’ αυτήν την περίοδο δεν επιθυμούν την λήψη χημικών φαρμάκων που μπορεί να περάσουν στον οργανισμό του εμβρύου και αργότερα του μωρού. Όταν η μητέρα αντιμετωπίζει π.χ. άγχος στην περίοδο της εγκυμοσύνης που εκδηλώνεται με νευρικότητα, αϋπνία, γαστρεντερικές σωματοποιήσεις, ταχυκαρδία ή κόπωση, ή τάσεις για εμετό, τότε το ομοιοπαθητικό φάρμακο δρα αποτελεσματικά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Υπάρχουν ομοιοπαθητικά φάρμακα που βοηθούν την γυναίκα να έχει μια καλύτερη εγκυμοσύνη και έναν καλύτερο τοκετό καθώς και για την πρόληψη της επιλόχειας κατάθλιψης.

  • Μπορεί η Ομοιοπαθητική να χρησιμοποιηθεί και στα παιδιά;

Στα παιδιά έχει διαπιστωθεί πως η Ομοιοπαθητική θεραπεία επιτρέπει να έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με την εμπειρία των ομοιοπαθητικών γιατρών, τα παιδιά είναι αυτά που ανταποκρίνονται καλύτερα σε αυτήν την θεραπεία. Επιπλέον τα θετικά αποτελέσματα μαζί με την απουσία παρενεργειών καθώς και την ευκολία στη χορήγηση την καθιστούν θεραπεία πρώτης επιλογής.

  • Είναι απαραίτητο στην ομοιοπαθητική θεραπεία να κόψω τον καφέ;

Μέντα, καφές, καπνός, χαμομήλι, τσάι και ορισμένα μπαχαρικά μπορεί να μειώσουν την επίδραση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων ακόμη και αν αυτές οι ουσίες είναι συμβατές με την Ομοιοπαθητική θεραπεία. Μια υπερβολική χρήση ή η πρόσληψη αυτών των ουσιών πολύ κοντά με αυτήν των ομοιοπαθητικών φαρμάκων μπορεί να μειώσει την απορροφητικότητά τους και επομένως την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Είναι μια καλή ιδέα να μην κάνουμε χρήση αυτών των ουσιών τουλάχιστον μια ώρα πριν και μια ώρα μετά την λήψη του ομοιοπαθητικού φαρμάκου, η οποία πρέπει πάντα να γίνεται με «καθαρό στόμα».

Στην Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, η ομοιοπαθητική γίνεται χωρίς την απαγόρευση του καφέ, έχοντας διαπιστώσει τα ίδια θεραπευτικά αποτελέσματα με τις άλλες σχολές που τον απαγορεύουν, αρκεί να τηρείται όπως αναφέραμε παραπάνω ο χρονικός περιορισμός.

  • Είναι μια προληπτική ιατρική;

Η πραγματική πρόληψη έγκειται στην θεραπεία της προδιάθεσης στην ασθένεια. Η Ομοιοπαθητική επιτρέπει την κατανόηση για το ποιες είναι οι παθολογικές τάσεις του ασθενούς, δηλ. για ποιες διαταραχές είναι προδιατεθειμένος, προτού ακόμη αυτές εκδηλωθούν. Είναι μια θεραπεία που βελτιώνει τις άμυνες του οργανισμού, αυξάνει την αντίσταση στην ασθένεια, βελτιώνει την γενική και ψυχική κατάσταση του ατόμου. Πολύ συχνά τα αποτελέσματα της συμβατικής Ιατρικής είναι παροδικά ή ατελή.
Η Ομοιοπαθητική δεν αρκείται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, αλλά στοχεύει να εντοπίσει και να εξαλείψει τα βαθειά αίτια της νόσου, αποτρέποντας ή μειώνοντας τις υποτροπές.
 

  • Είναι αλήθεια ότι η επίσκεψη στον ομοιοπαθητικό γιατρό διαρκεί περισσότερο χρόνο από εκείνη ενός συμβατικού γιατρού;

Η επίσκεψη στον γιατρό με ειδίκευση στην Ομοιοπαθητική δεν μπορεί να διαχωριστεί από την συμβατικού τύπου γνώση.
Η επίσκεψη στον ομοιοπαθητικό διαρκεί περισσότερο χρόνο, αλλά μόνο επειδή ο ομοιοπαθητικός πρέπει να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ασθενή και την ασθένεια από την οποία πάσχει προκειμένου να καθορίσει την καλύτερη θεραπεία (εξατομικευμένη).
 

  • Τι πρέπει να κάνει ο ασθενής που επιλέγει την Ομοιοπαθητική;

1. Να αυτοπαρατηρείται προσεχτικά και να συσχετίζει αυτό από το οποίο πάσχει σωματικά ή/και ψυχικά με αυτό που του συμβαίνει είτε στο περιβάλλον του είτε σε σχέση με τα συναισθήματα και τις σκέψεις του.
2. Να αναφέρει στον ομοιοπαθητικό γιατρό, με ακρίβεια, αυτό που παρατηρεί στην ασθένεια και τον τρόπο που την βιώνει.
3. Να ακολουθεί τις οδηγίες και συμβουλές που του δίδονται από τον γιατρό ως προς την βελτίωση της ποιότητας ζωής του.
4. Να λαμβάνει τα ομοιοπαθητικά του φάρμακα σύμφωνα με τις οδηγίες, χωρίς να τροποποιεί με δικιά του πρωτοβουλία τους χρόνους και την ποσότητα.
5. Να επικοινωνεί με τον ομοιοπαθητικό γιατρό, για οποιοδήποτε σύμπτωμα που μπορεί να τον προβληματίσει.
6. Να έχει υπόψη του, ότι η θεραπεία στα χρόνια νοσήματα αποτελεί μια διαδρομή που οδηγεί τον ασθενή σε ένα καλύτερο επίπεδο υγείας, ανάλογα με τις δυνατότητες του οργανισμού του, την χρονιότητα της νόσου και να μην θεωρεί αυτόματη την ίαση, δηλ. παίρνω ένα φάρμακο ίσον εξαφανίζω το σύμπτωμα.